Grzybica i jej rodzaje

Leczenie grzybicy skóry obejmuje stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych miejscowo (pod postacią szamponów, maści, lakierów) oraz ogólnie (preparaty doustne).

Grzybica i jej rodzaje

Grzybice, inaczej mikozy, to grupa wysoce zaraźliwych chorób zakaźnych ludzi i zwierząt powodowanych przez grzyby. Organizmy te najczęściej atakują skórę i paznokcie. Bywa też, że zasiedlają błony śluzowe dróg rodnych. Niektóre z nich są składnikami fizjologicznej flory człowieka.

Doskonałe warunki do wzrostu grzyba stwarza ciepło, wilgoć i brak światła. Objawy, takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie i pękanie skóry, wcale nie muszą budzić w nas niepokoju. Bardzo często jednak dochodzi do zakażenia pozostałych członków rodziny, dlatego nie należy ich lekceważyć, a jak najszybciej rozpocząć leczenie.

Rodzaje grzybicy:

Grzybica skóry 

objawia się okrągłymi rumieniowymi zmianami, które wyraźnie odznaczają się od otoczenia. Brzegi powstałych zmian są silnie czerwone, łuszczące się, usiane licznymi grudkami i krostami, środki zaś wyglądają jak zdrowiejąca skóra.

Zmiany grzybicze na skórze mogą występować pojedynczo lub mnogo. Najczęściej lokalizują się w miejscach odsłoniętych, czyli na twarzy, szyi, karku, przedramionach i dłoniach. Miejsca te uporczywie swędzą, ale nie można ich drapać, by nie rozprzestrzeniać infekcji.

Im dłużej zwlekamy z wizytą u lekarza, a wraz z nią z prawidłowym rozpoznaniem i leczeniem, tym zmiany stają się coraz liczniejsze, zlewając się ze sobą.

Grzybica stóp i grzybica paznokci

Jak już wspomniano, grzyby lubią podwyższoną temperaturę i wilgoć, dlatego spocone, niedosuszone, czasem zbyt ciasne obuwie, a dodatkowo ciepło wydzielające się podczas wysiłku stwarzają doskonałe środowisko dla rozwoju dermatofitów, które są główną przyczyną infekcji grzybiczych na stopach.

Zakażeniom sprzyja noszenie obcisłych i nieprzewiewnych okryć stóp, skarpet ze sztucznego nieoddychającego tworzywa, korzystanie z saun i basenów. Należy uważać nawet, przymierzając obuwie w sklepie, gdzie również może czyhać grzyb.

wysuszona i narażona na mikrourazy skóra, a jednocześnie podwyższony poziom cukru we krwi. Oprócz cukrzyków i sportowców, do grupy zwiększonego ryzyka należą także osoby z zaburzeniami krążenia obwodowego (skarżące się na zimne stopy). Słabe krążenie powoduje niedożywienie i niedotlenienie, skutkując podatnością na urazy i zmniejszając wrażliwość skóry na bodźce bólowe. Otarcia i drobne rany trudniej się goją, co może zostać wykorzystane przez grzyba.

Kolejną grupą obarczoną ryzykiem zakażenia są pacjenci przewlekle stosujący sterydy (astmatycy, osoby cierpiące na schorzenia reumatoidalne).

Grzybica pochwy

Na infekcje grzybicze dróg rodnych narażone są przede wszystkim młode, aktywne seksualnie kobiety oraz panie, u których dochodzi do zmian hormonalnych w wyniku ciąży lub przekwitania. Prócz tego do zakażeń predysponują czynniki wymienione wcześniej, takie jak cukrzyca (cukier to doskonała pożywka dla grzybów) czy antybiotykoterapia. Szkodliwe jest również noszenie obcisłej bielizny ze sztucznych nieoddychających materiałów.

Łupież pstry

Inaczej wyglądają zmiany przy drożdżakowym zapaleniu skóry wywoływanym przez grzyba z rodzaju Malassezia. Grzyb ten wchodzi w skład fizjologicznej flory skóry człowieka i naturalnie jest nieszkodliwy. W odpowiednich warunkach jednak, a lubi on delikatne i potliwe powierzchnie, dochodzi do jego nadmiernego rozwoju, poprzez zwiększoną produkcję grzybni.

W ten sposób staje się on przyczyną choroby skóry, określanej powszechnie jako łupież pstry. U chorych pojawiają się charakterystyczne różowe lub żółto-brunatne plamy o nieregularnym kształcie, mające tendencję do zlewania się, zajmujące duże powierzchnie, zlokalizowane zazwyczaj na klatce piersiowej, plecach, kończynach górnych i owłosionej skórze głowy. Zmiany te mogą się łuszczyć. Swędzenie występuje, choć nie zawsze.

Bardzo specyficzne jest to, iż plamy chorobowe nie ulegają opalaniu i w okresie wiosennym i letnim, gdy zażywamy kąpieli słonecznych, stają się jeszcze bardziej widoczne. Za taki stan rzeczy odpowiada sam patogen, ponieważ hamuje melanogenezę, czyli produkcję melaniny, poprzez wytwarzanie kwasu azelainowego. Tłumaczy to nazwę „pstry”, która odnosi się do białych plam w obrębie niezmienionej chorobowo, opalonej skóry.



 Jak leczyć zmiany grzybicze na skórze? 

Leczenie grzybicy skóry obejmuje stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych miejscowo (pod postacią szamponów, maści, lakierów) oraz ogólnie (preparaty doustne). 

Leczenie grzybic to proces długotrwały, często trwający wiele tygodni, a nawet miesięcy. Pomimo dużej skuteczności obecnie dostępnych leków, częste są nawroty.

Warto wiedzieć, że niektóre postaci grzybicy, takie jak grzybica skóry czy pochwy, występują powszechnie i w prosty sposób można zminimalizować ryzyko swojego zachorowania. Pamiętaj, by zawsze używać własnego ręcznika i przyrządów do higieny, nie pożyczaj butów, a gdy przymierzasz obuwie w sklepach, rób to w skarpetkach. Dokładnie osuszaj ciało i nie chodź na bosaka w miejscach publicznych. W przypadku antybiotykoterapii, pamiętaj o stosowaniu probiotyków. Noś luźną, oddychającą bieliznę i w odpowiedni sposób dbaj o swoje okolice intymne. Zwróć także uwagę na swój jadłospis. Warto zrezygnować lub zmniejszyć ilość spożywanych słodyczy oraz wzbogacić dietę w jogurty, kefiry czy kiszonki.

Comments

Log in or register to post comments